İlk gözümüzü açtığımızda başlar dost arayışlarımız. Annemizi bulur ona sığınırız. Sonraları komşudaki kız, alt kattaki çocuk. Sınıf arkadaşı, asker arkadaşı, okul arkadaşı.. Ama hep vardırlar o arkadaşlar. İyi günde de kötü günde de.. Büyüdükçe belirginleşir karakter şekilleri.. İlk satışlar, ilk oyunlar, ilk yalnızlıklar ve terk edilişler.. Hep güvenmek isteriz ama birilerinin bize güvenmesini sağlayacak ortam yaratmayız. Hep isteriz farkında olmadan.Neden ben onun gibi düşünecekmişim diye çıkışır. Sonrasında onun gibi de düşünebileceğimizi anlar ama gene kabullenmeyiz yenilgiyi.
Kızarız acımasızca, alıngan oluruz, kıskanırız birazda. Hep sığınırız “dost acı söyler” lafının arkasına. Aslında içimizde büyüttüğümüz kini kusuyoruzdur, rahatlama adına. Bahanemize veririz sırtımızı… kurtarırız kıçımızı..
Dostluk üzerine milyonlarca methiye düzülmüş, arkadaşlıkla dostuk arasındaki farklar her ortamda nedense anlatılmıştır. Bana hep saçma gelmiştir bu tip yaklaşımlar. Arkadaşlarım arasından ne dost seçmek için uğraştım ne de senden dost olmaz arkadaş olur gibi bir saçmalığın içine düştüm.
Her oratamda, her mekanda şüpheyle yaklaşırız hep. İlk başta güvenemeyiz, açık ararız. Kırıcı oluruz hatta ukalalık sınırlarını zorlarız. Kendi kalitemizden ödün vermeyiz ama karşımızdakinin kalitesini göstermesine de fırsat vermeyiz. Neden?? Çünkü bizi kandırıyordur ya da göründüğü gibi değildir diye şartlandığımızdan.. Yaşasın önyargı diyerek belkide daha başından koparmışızdır tüm bağlantıları.. Sonra tekrar tekrar görüşme şansımız olursa, yavaştan pişmanlıklar başlar ya da haklı olduğumuza çok fazla inandığımızdan, inadımızdan vazgeçemeyiz kopar gideriz her kesden, her ortamdan..
Önce güvenin, sonra güvenilmeyi bekleyin.. Ama unutmayın dostlarınız siz dostken dosttur. Güvenilir olmak için önce güvenmeyi bilmek gerekir…
Dostluklar hayatı paylaşmak için değil duyguları ve anı paylaşmak için olmalıdır. Dostlar ihtiyaç anında değil, istemediğiniz zamanda da yanınızda olmayı bilmelidir.. Dostlar siz hatırlamadan hatırlamayı da becerebilmelidir.. Siz unuttuğunuzda bile unutmayan olmalıdır. Bunlar çok mu oldu .. Olmaz, ben olamam mı diyorsunuz.. Eh ne yapalım.. Dostlar sağ olsun..
